โอกาสนี้ พระครูอนุรักษ์วรดิตถ์ เจ้าคณะอำเภอเมืองยโสธร เจ้าอาวาสวัดสิงห์ท่า ประธานฝ่ายสงฆ์ได้กล่าวสัมโมทนียกถาแก่พุทธศาสนิกชนที่มาร่วมทำบุญตักบาตรว่า ในเช้าวันพฤหัสบดี ที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๖ การได้ตื่นแต่เช้าทำบุญตักบาตรทุกวัน จะเป็นคนที่มีความสุขอยู่กับการทำความดี และมักจะทำความดีอยู่เสมอ หรือเรียกว่า เป็นผู้ที่ไม่ขาดความดีนั่นเอง สิ่งที่คนลักษณะนี้ทำ จะทำแต่เรื่องที่ดีๆ ตั้งแต่ตื่นนอนมา นั่นก็คือการตักบาตรในตอนเช้า กับพระภิกษุสงฆ์ ลดความตระหนี่ ในจิตใจ การที่เรา ได้เสียสละสิ่งของ ที่เป็นของตอนเอง ให้กับคนอื่นนั้น มันเป็นการลดความตระหนี่ ลดความเห็นแก่ตัวภายในใจ ในอดีตกาล ครานั้นยังมีเศรษฐีชราผู้หนึ่งนามว่า อานันทเศรษฐี เขามีทรัพย์อยู่ถึง ๔๐ โกฏิ เศรษฐีผู้นี้แม้จักร่ำรวยเงินทองถึงปานฉะนี้แต่แทนที่จะใช้ทรัพย์ของตนไปในทาง ที่ฉลาดอย่างผู้มีปัญญา เช่น บริจาคให้คนยากไร้ หรือไม่ก็นำไปสร้างถาวรวัตถุอันจักเป็นประโยชน์ต่อผู้คน แลสังคม ที่ไหนได้เขากลับมิได้คำนึงถึง ยิ่งมีทรัพย์มากเท่าไหร่จิตใจของเขาก็ยิ่งพอกพูนไปด้วยความโลภมากเท่านั้น ทุกๆกึ่งเดือนเขาจักเรียกบุตรหลานเข้ามาอบรมเพื่อย้ำเตือนมิให้บรรดาลูกหลานนำทรัพย์ไปใช้ในทางไม่ถูกไม่ควรอยู่เสมอ เศรษฐีชราพยายามพล่ามเตือนบุตรหลานอยู่อย่างนี้เรื่อยมา ต่อมาไม่นานเขาก็ละสังขารไปตามอายุขัยที่มีบนโลก แต่เนื่องจากตัวเขาเป็นผู้ที่มากไปด้วยความโลภเป็นสันดาน ก่อนตายจึงมิอาจปล่อยวางในทรัพย์สมบัติได้ แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถเอาทรัพย์สมบัติไปตามตัวเองได้ มีเพียงบุญ กรรม เท่านนั้นติดตามไปเป็นเงาตามตัว บางอย่างก็เป็นรูปธรรม บางอย่างนามธรรมแต่ผู้มีศีลนั้นหอมด้วยศีลด้วยธรรม ไม่มีพิษมีภัยต่อผู้ใด มีกิริยาวาจาละมุนละไม ประกอบด้วยความเมตตากรุณาเป็นนิจ ศีล ดังพุทธสุภาษิตที่ว่า"ปุญฺญญฺเจ ปุริโส กยิรา กยิราเถนํ ปุนปฺปุนํ ตมฺหิ ฉนฺทํ กยิราถ สุโข ปุญฺญสฺส อุจฺจโย ถ้าบุรุษจะพึงทำบุญไซร้ ควรทำบุญนั้นบ่อยๆ ควรทำความพอใจในบุญนั้น เพราะการสั่งสมบุญนำสุขมาให้" การสั่งสมบุญเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญเรื่องหนึ่งที่พวกเรา จะต้องทำเป็นประจำสม่ำเสมอ ควบคู่ไปกับการทำภารกิจหน้าที่การงาน และการศึกษาเล่าเรียน เพราะบุญเป็นเครื่องหนุนนำให้เราประสบความสำเร็จในชีวิต ในธุรกิจการงานและสิ่งที่พึงปรารถนา ถ้าไม่มีบุญมาหล่อเลี้ยง ดวงบุญในตัวจะมีน้อย เวลาจะทำสิ่งใดมักจะติดๆ ขัดๆ ไม่ได้รับความสะดวกสบายและยากที่จะประสบความสำเร็จในสิ่งที่ตั้งใจไว้ ให้รู้ว่าขณะนั้นกำลังบุญ ในตัวของเรามีน้อยแล้ว