โอกาสนี้ พระครูอนุรักษ์วรดิตถ์ เจ้าคณะอำเภอเมืองยโสธร เจ้าอาวาสวัดสิงห์ท่า ประธานฝ่ายสงฆ์ ได้กล่าวสัมโมทนียกถาแก่พุทธศาสนิกชนที่มาร่วมทำบุญตักบาตรว่า

             " สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวธรรมะที่เป็นข้อคิดให้เราทั้งหลายได้ฟังตลอดกาลข้อหนึ่งว่า “ธัมโม หเว รักขติ ธัมมจารี” ธรรมะนั้นแหละจะรักษา จะคุ้มครองผู้ประพฤติธรรม ก็คือ บุคคลใดประพฤติธรรมะ ๆ ก็จะกลับมาปกปักรักษาคุ้มครองผู้นั้น เหมือนกับอาตมาได้ยกตัวอย่างในเบื้องต้นเมื่อคืนนี้ที่มีเหตุการณ์ฝนตก ลมพัดมา ถ้าบ้านหลังไหนแข็งแรง ประตูหน้าต่างแข็งแรงดี ป้องกันไว้ดี แม้จะเกิดลมแรงแม้จะเกิดฝนตกหนัก แต่ก็ไม่สามารถทำความเสียหายให้เกิดขึ้นได้เพราะบ้านนั้นแข็งแรง ประตูหน้าต่างและเจ้าของบ้านเอาใจใส่  ปิดประตูหน้าต่าง ปิดช่องต่าง ๆ ไม่ให้ภัยต่างๆเข้าได้ ความเสียหายมีน้อยหรือแทบจะไม่มีเลย ข้อปฏิบัติต่างๆทั้งหลายของเรา ถ้าหากว่าเป็นสมณชีพราหมณ์ เหล่าสมณชีพราหมณ์ ก็มีพระธรรม พระวินัย เป็นกติกาเป็นเครื่องปกปักรักษา ไม่ต้องให้ใครอื่นมารักษา พระธรรมและวินัยของพระสงฆ์ ก็จะคุ้มครองดูแลพระสงฆ์เอง พระสงฆ์รูปใดประพฤติตามพระธรรม พระวินัย ๆ ก็ปกปักรักษา ทำให้พระสงฆ์รูปนั้น ภิกษุรูปนั้นสง่างาม เพราะฉะนั้นญาติโยม ชาวบ้านทั่วไปก็เช่นเดียวกัน ส่วนใดที่ทำหน้าที่ ปฏิบัติหน้าที่มีระเบียบมีกติกา ถ้ารักษาหน้าที่ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีงามหน้าที่ ๆ ได้รับมอบหมาย ก็จะเป็นเครื่องปกปักรักษา เป็นเครื่องคุ้มครองให้บุคคลนั้นเกิดความมั่นคง เกิดความแข็งแรงในหน้าที่การงาน และจะมีความก้าวหน้าเจริญมากยิ่งๆ ขึ้นไป เพราะรักษาหน้าที่ตัวเองดี  เอาใจใส่ดูแลหน้าที่ของตัวเองอย่างดี มีจำนวนไม่น้อยที่มักแต่จะไปสำรวจคนอื่น อาตมาเคยกล่าว เคยพูดอยู่เรื่อย ๆ ว่ามีบางคนนั้น รู้เรื่องทั้งหมดไม่ว่าเรื่องของใครๆ เกิดขึ้นใกล้ก็ตาม ไกลก็ตาม หญิงก็ตาม ชายก็ตาม เป็นเด็ก หนุ่ม สาว แก่เฒ่า รู้ทั้งหมด เรื่องของใครๆ ก็รู้ รู้เรื่องเขาหมดอย่างละเอียดถี่ถ้วนชัดเจน มีคนเดียวที่เขาไม่สามารถจะเข้าไป ไม่สามารถรู้เรื่องได้ ก็คือตัวของเขาเอง ตัวของเขาเองนั้นเป็นอย่างไร เขาไม่สามารถเจาะเข้าไปเองรู้ ไม่สำรวจตัวเองเลยว่า ตัวเองนั้นทำได้ขนาดไหน ดีเท่าไหร่ ไม่สำรวจตัวเอง แต่สำรวจแต่คนอื่น คนโน่นเป็นนั้น คนนั้นเป็นอย่างนี้ คนลักษณะอย่างนี้ก็เปรียบเหมือนกันกับคนที่มองแต่บ้านของคนอื่น บ้านคนนั้นลักษณะไม่แข็งแรง ประตู หน้าต่างไม่มี บ้านของคนอื่นเป็นอย่างโน่นเป็นอย่างนี้วิพากษ์วิจารณ์ได้ทั้งหมด แต่ไม่ได้ดูแลบ้านของตัวเอง ว่าบ้านของตัวเองสะอาดสะอ้านพอไหม แข็งแรงพอไหม เมื่อเป็นลักษณะอย่างนี้ บุคคลนั้นไม่ได้ดูแลตัวเอง ไม่ได้ดูแลหน้าที่ของตัวเอง ผู้ที่ไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเข้มแข็ง ไม่สามารถคุ้มครองบุคคลนั้นได้ หน้าที่การงาน ระเบียบ ก็ไม่สามารถคุ้มครองบุคคลนั้นได้ เขาจึงไม่มีความเจริญในหน้าที่การงาน หรือประกอบอาชีพใดๆ ก็ตามถ้าหากไม่เอาใจใส่ดูแล ปฎิบัติหน้าที่ของตัวเองแล้วก็ยากที่จะมีความเจริญได้ บุญกุศลที่เราได้ทำอยู่เป็นประจำๆ ส่วนนี้จะเป็นเครื่องสนับสนุน เครื่องปั้ม เครื่องจุล เครื่องหนุน เครื่องส่ง เหมือนกันกับว่าเมื่อเราทำงาน เราทำหน้าที่ของเราอย่างดี บุคคลอื่นก็จะเครื่องค่อยสนับสนุน ส่งเสริม  เหมือนกันกับคนไข้คนป่วย  พอเกิดอาการไข้ป่วยแล้วไปหาหมอ ๆ ก็บอกว่า อาการไข้อาการป่วยของท่านอย่างนี้ มันแสลงกับของชนิดนั้นนะ แสลงกับของชนิดนี้ อาหารชนิดนี้ทานไม่ได้แสลงต่อโรค ก็อย่าได้ทานนะ หมอก็ให้ยามา แต่ว่าคนนั้นไม่เชื่อฟังคำแนะนำจากหมอ ๆ เขาบอกว่าอันนั้นแสลง แต่ตัวเองก็บอกว่าฉันเคยกินเคยใช้มา ก็ยังไปกินขอแสลงอยู่ พอกินขอแสลงอยู่ อาหารชนิดนี้ เครื่องดื่มชนิดนี้ มันแสลงต่อโรคนี้อย่ากินนะ หมอแนะนำอย่างดี แต่คนนั้นไม่ยอมปฏิบัติตาม เมื่อเป็นเช่นนั้น เขาไม่รักษาของตนเอง กลับให้คนอื่นมารักษา หมอก็รักษาไม่ได้ ยาที่หมอให้มานั้นก็ไม่มีประสิทธิภาพ ประสิทธิผลพอที่จะรักษาตัวโรคได้ เพราะบุคคลนั้นไม่รักษาตัวเอง ดังนั้น บุญกุศล หรือบุญความดีต่างๆ ก็จะเป็นส่งที่คุ้มครอง รักษา กิจวัตรหน้าที่การงานของเราที่กระทำอยู่นั้นจะเป็นเครื่องปกปักรักษา ตัวของเราเอง ให้มีความสุข ความเจริญ ให้มีความแข็งแรงสืบต่อไป บุญกุศลก็จะเป็นผู้สนับสนุนให้หน้าที่การงาน ให้การดำเนินชีวิตของเรานั้นเป็นไปอย่างมั่นคง ก็ขออำนาจคุณพระศรีรัตนไตร และบุญกุศลที่ทุกท่านได้กระทำด้วยดี จงได้คุ้มครอง จงได้เป็นเครื่องป้องกันภัยต่าง ๆ ทั้งหลาย อย่าได้มีอย่าได้เกิดแก่ท่าน ความเจ็บก็คงอย่าได้ ความไข้ก็จงอย่ามี ขอให้อยู่ดีมีสุข ปรารถนาสิ่งใดๆ ขอสิ่งที่ปรารถนาเหล่านั้น ได้สัมฤทธิ์ผลิตผลอย่างที่ท่านได้ปรารถณาทุกๆ ท่าน ทุกประการเทอญ “